علت پرکنی طوطی سانان

علت پرکنی طوطی سانان

علل پرکنی، پرجوی، خودزنی و خراب شدن پرهای طوطی سانان از نظر دکتر تام رودیبوش:
1. رفتاری / عاطفی: دلایل گوناگونی برای پرکنی رفتاری یا عاطفی هست. این دلیل در صدر دلایل وقوع پرکنی است اگر پرآرایی هم راه با خاراندن نباشد. خستگی ذهنی، تمایل به تولیدمثل، تضاد در قلمرو، استرس از گله (انسان، پرنده یا حیوان خانگی دیگر)، استرس از شرایط زیست محیطی، تغییرات در برنامه و یا محیط زیست، و محرومیت از خواب همگی از جمله عوامل وقوع این پرکنی هستند. پیشنهاد میشود پرندگان در اسارت فرصت بیشتری برای پرآرایی داشته باشند چون زمان زیادی برای یافتن آب و غذا نیازی ندارند.
2. ویروسی: از دست دادن پر ممکن است بعلت بیماری پر و منقار طوطی (PBFD، Circovirus 1) و یا پولیوما ویروس باشد. از دست دادن پر معمولا روندی صعودی، متقارن، و بدون خارش دارد. خرابی منقار اغلب با پی بی اف دی دیده نمی شود. سیرکوویروس 2 بر لوریها و لریکیتها اثر می گذارد و معمولا باعث تغییر رنگ پرها میشود اما به از دست دادن پرها منجر نمی شود. اگر یک پرنده با سیرکوویروس 1 یا پولیوما ویروس آلوده شود و پرها را از دست دهد آنها غیر قابل برگشت خواهند بود. پرنده باید از پرندگان دیگر جدا و یا معدوم (یوتانایز) شود.
3. باکتری: درماتیت باکتریایی یا فولیکولیت هر دو  می توانند منجر به از دست دادن پر و پر کنی خارش دار، خرابی پر و یا خود زنی شوند. هر دو ارگانیسمهای گرم مثبت و گرم منفی در این مورد تاثیرگذار هستند.
4. قارچی: درماتیت قارچی یا فولیکولیت هر دو می توانند به از دست دادن پر و خارش منجر شود. همچنین به نظر میرسد حساسیت یا واکنش های آلرژیک به عفونت های قارچی تنفسی و دستگاه گوارش وجود دارد. برخی از پرندگان با قارچ آسپرژیلوس، برای مثال، قبل از شروع به نشان دادن علائم بالینی قارچ ریه یا کیسه های هوایی شروع به خودزنی می کنند.  برخی از پرندگان شروع به خاراندن می کنند زمانیکه قارچ کاندیدا باعث بزرگ شدن اندامهای داخلی میشود. درمان قارچ باعث کاهش خارش میشود. ممکن است که آلرژی تنفسی با اسپور قارچ در محیط به عنوان یکی از علل اختلالات آسیب پر و پوست دیده شود.
5. انگلی: عفونت Knemidocoptes می تواند به از دست دادن پر به خصوص در مناطق صورت، مقعد و پا منجر شود. همچنین ممکن است باعث شود برخی از پرندگان خارش را نشان دهند. دیگر انگلهای خارجی، کنه و مایتهای پر، می توانند باعث التهاب و پر کنی و خرابی پر شوند. انگل های داخلی، به ویژه ژیاردیا، می توانند منجر به پر کنی و خرابی پر و یا خودزنی منجر شوند.
6. بیماری های مزمن: نئوپلازی یا تومورهای خوش خیم می توانند منجر به خودزنی و یا پر کنی در ناحیه تحت تاثیر شوند. کیست پر، عفونت غده چربی ساز، کیست، یا تومور می توانند منجر به خودزنی و یا پر کنی در ناحیه تحت تاثیر شوند. بیماری های کلیوی، بیماری های کبدی و بیماریهای پانکراس هم می توانند این اثر را داشته باشند.
7. سمی: قرار گرفتن در معرض استنشاق یا تماس با سموم و یا محرک ها می توانند باعث پر جوی، خرابی پر و یا خودزنی شود. سموم و یا محرک های شایع دود سیگار، ذرات معلق در هوا، مواد شیمیایی، محصولات بهداشت شخصی، محصولات رختشویی، فرآورده های نفتی، و پماد موضعی هستند.
8. آلرژیک: تست آلرژی هنوز هم برای گونه های پرندگان دارای اعتبار نیست. تحقیقات در حال انجام است، اما در حال حاضر هیچ روش استانداردی برای تست آلرژی در پرندگان وجود ندارد. از آنجا که ما قطعی نمی توانیم تعیین کنیم که یک پرنده به چیزی حساسیت دارد، برخی از مردم تمایل دارند که آلرژی را به عنوان علت پر کنی، خرابی پر، و خود زنی معرفی کنند. به هر حال خیلی سخت است که دفاع کنیم از این یک پرنده آلرژی ندارد. هنگامی که سایر علل این رفتار پرکنی رد میشود، قطعا آلرژی باید به عنوان عامل در نظر گرفته شود. هر ماده ای که به عنوان آلرژن در گونه های دیگر شناخته شده است باید به عنوان یک آلرژن بالقوه در پرندگان در نظر گرفته شود.

1 نظرها

    • Avatar
      نیلوفر
      ژانویه 7, 2019

      سلام من یه عروس هلندی لوتینو ماده دارم که چند ماه پیش پرهاشو می‌کند ولی الان چند ماهه دیگه نمیکنه ولی پرهاش در نیومده دوره پاهاش و زیره پرهاش و بالاش خالیه باید چیکار کنم ؟ با تشکر

پاسخ

* نام:
* ایمیل: (منتشر نشده)
   وب سایت: (آدرس سایت باhttp://)
* توضیح:
وارد کردن کد